Met groot verdriet hebben wij afscheid moeten nemen van Paul Kagie, oprichter en boegbeeld van Leefbaar ’s-Hertogenbosch. Paul overleed op 5 oktober als gevolg van een noodlottig ongeval. Zijn plotselinge overlijden laat een enorme leegte achter, binnen zijn familie, onze partij en de Bossche samenleving.
Ruim 44 jaar stond Paul met hart en ziel in dienst van de Bosschenaren. Als raadslid, tweemaal als wethouder en als oprichter van Leefbaar maakte hij een onuitwisbare indruk op onze gemeente.
Voor Paul begon politiek niet in het stadhuis, maar op straat, in de wijken en aan de keukentafel. Hij kende de mensen, luisterde naar hun zorgen en kwam voor hen op wanneer zij vastliepen in het systeem. Van de Hambaken en de Kruiskamp tot de Bartjes: Paul was zichtbaar, aanspreekbaar en bovenal betrokken. Niet omdat het moest, maar omdat hij oprecht iets wilde betekenen voor anderen.
Die overtuiging vormde ook het fundament van Leefbaar ’s-Hertogenbosch: een lokale partij die de belangen van Bosschenaren vooropstelt en zich niet laat leiden door politieke dogma’s of bestuurlijke belangen.
De vele hartverwarmende reacties na zijn overlijden, van inwoners, maatschappelijke organisaties en politieke vrienden én tegenstanders, onderstrepen hoeveel Paul voor onze stad heeft betekend. Zijn betrokkenheid, vasthoudendheid, enorme dossierkennis en vooral zijn menselijke kant worden breed geroemd. Paul kon scherp zijn in het politieke debat, maar verloor nooit de mens achter het politieke verschil uit het oog.
In april van dit jaar nam Paul afscheid van de gemeenteraad, nadat Leefbaar bij de verkiezingen was gegroeid van twee naar vier zetels. Een resultaat waar hij ontzettend trots op was. Zijn politieke nalatenschap leeft voort in de partij die hij zelf heeft opgericht.
Het verlies van Paul doet ontzettend veel pijn en vraagt tijd en ruimte om te rouwen. Maar tegelijkertijd zijn wij vastberaden om onze rug te rechten, onze schouders eronder te zetten en sterker terug te komen.
Door zichtbaar te zijn in onze wijken en dorpen, te luisteren naar de zorgen van inwoners en er te zijn voor Bosschenaren wanneer het er écht toe doet.