De woningnood is in ’s-Hertogenbosch dagelijks voelbaar. Jongeren blijven noodgedwongen langer thuis wonen, ouderen kunnen niet doorstromen en betaalbare woningen zijn schaars. Tien jaar wachten op een sociale huurwoning is voor steeds meer inwoners bittere realiteit. Wonen raakt daarmee direct aan bestaanszekerheid en leefbaarheid in onze wijken en dorpen.
De woningbouwopgave is complex door schaarste aan grondstoffen, vakmensen en marktpartijen, en door regelgeving en stikstofbeperkingen. Juist daarom moet wonen absolute prioriteit hebben bij het stadhuis. Dat vraagt om focus, regie en het gericht inzetten van mensen en middelen op het realiseren van voldoende betaalbare woningen. Niet versnipperen en niet afleiden, maar sturen op resultaat.
Die prioriteit ontbreekt nu. Het huidige stadhuis haalt de eigen doelstelling van duizend nieuwe woningen per jaar niet. Terwijl woningzoekenden wachten, werd ambtelijke capaciteit jarenlang ingezet op plannen voor een nieuw Design Museum in plaats van op het vlot trekken van complexe, maar noodzakelijke woningbouwlocaties zoals De Vliert en de Bossche Stadsdelta. Leefbaar kiest voor een gemeente die doet wat nodig is en haar inzet richt op wat voor inwoners écht telt: betaalbaar wonen.
Leefbaar kiest voor bouwen voor eigen inwoners.
Leefbaar kiest concreet voor:
● Bosschenaren eerst bij woningtoewijzing
● Geen voorrang voor statushouders op sociale huurwoningen
● Meer halen uit de bestaande woningvoorraad door optoppen, splitsen, het aanpakken van leegstand en het mogelijk maken van mantelzorgwoningen
● Toevoegen van 1.500 woningen per jaar
● Naast inbreiding ook uitbreiding, onder andere in de Rosmalense polder
● Inzet op hoogbouw in de stad
● Minimaal 80 procent betaalbare woningen, bestaande uit sociale huur, middenhuur en betaalbare koop
● Sneller bouwen zonder extra lokale eisen
● Geen huisvesting van arbeidsmigranten in reguliere woningen, maar centrale huisvesting
● Uitbreiding van woonwagenkampen met extra standplaatsen mogelijk maken